จุดเปลี่ยนที่ทำให้สุวิทย์ เพียงแค่เขาซื้อบ้านราคา 30,000 เหรียญที่อเมริกาไม่ได้

จุดเปลี่ยนที่ทำให้สุวิทย์ เพียงแค่เขาซื้อบ้านราคา 30,000 เหรียญที่อเมริกาไม่ได้ จึงทำให้เขาคิดเดินทางกลับประเทศไทย “กลับบ้านเราดีกว่า” โดยกลับมาช่วยงานที่บ้าน กิ่ง อ.เขาสวนกวาง จ.ขอนแก่น ซึ่งสมัยนั้นยังไม่มีน้ำประปาหรือไฟฟ้า ถนนหนทางยังเป็นดินลูกรัง อะไรที่ทำให้จากเด็กนักเรียนนอกสามารถปรับตัวเข้ากับบ้านนอกได้ สุวิทย์บอกว่า “ผมเป็นคนคิดแบบ positive เปิดใจกว้างก็จะปรับตัวได้ทุกอย่าง” การใช้ชีวิตที่นี่ทำให้เข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านต่างจังหวัดได้ดี ชีวิตในชนบทสอนให้ขยัน มีความอดทนต่อความลำบาก และไม่ดูถูกคน

ทั้งด้วยความเป็นครอบครัวใหญ่ ที่มีคุณย่าเป็นต้นแบบ และปลูกฝังให้เป็นคนชอบทำบุญ สวดมนต์ได้แต่เด็ก ๆ คุณย่าสอนให้สุวิทย์เป็นคนใจบุญสุนทาน ช่วยเหลือคนอื่น คำของย่าที่สุวิทย์จำได้ดีจนกระทั่งปัจจุบัน คือต้อง “ขุดน้ำบ่อ ก่อศาลา” จึงจะได้ขึ้นสวรรค์ ดังนั้นไม่ว่ามีงานบุญที่ไหน จึงมักจะเห็นบ้านของสุวิทย์เป็นหัวเรือใหญ่ในการทำกิจกรรม งานทอดผ้าป่า ทอดกฐิน ขนผู้คนไปทำบุญ หลังเลิกงานบุญทุกครั้ง สุวิทย์มักแอบจับไมค์ ขึ้นมาปราศรัย “จับไมค์ครั้งแรก” ของเค้ากับความที่คลุกคลีอยู่กับชุมชน เป็นนัยว่า วันหนึ่งเค้าจะเป็นคนของประชาชน เช่นวันนี้นั่นเอง