ความภูมิใจในสังคมแบบอเมริกันชน

เรียนโรงเรียนทหารที่อเมริกา ให้อะไรกับสุวิทย์เยอะมาก ทั้งความอดทน มีระเบียบวินัย ซื่อสัตย์ แบบชายชาติทหาร ประกอบกับความมีเหตุผล ในแบบนักวิทยาศาสตร์ที่เค้ามีอยู่ในตัวอยู่แล้ว ทำให้สุวิทย์ผู้นำในโรงเรียนแห่งนี้หลายด้าน ทั้งที่สุวิทย์เป็นคนเอเชียที่ไม่ค่อยมีมากนักในสังคมฝรั่งขณะนั้น แต่ สุวิทย์ก็เป็นแชมป์ระเบียบแถว Individual, Shooter Expert, MP สารวัตรทหาร, Distinguished Foreign Cadet และสุวิทย์ ยังเก่งในด้านวิชกาการอ่านแผนที่ โดยใช้เข็มทิศ “นำทาง” เรียกได้ว่าคะแนนเต็ม 100 คะแนน แต่สุวิทย์ได้คะแนน 109 คะแนน เกินคะแนนมาอีก 9 คะแนนo ด้วยความที่เป็นชาวเอเชียไปเรียนหนังสือถึงอเมริกา การพูดจาภาษาอังกฤษจึงไม่ค่อยดีนัก สุวิทย์มักโดนเพื่อนชาวอเมริกันล้ออยู่ตลอดเสมอ ที่ออกเสียงภาษาอังกฤษไม่ถูก จุดนี้จึงเป็นที่มาของความพยายาม และพูดได้คล่องในระยะเวลาเพียง 3 เดือน เพราะสุวิทย์ไม่ยอมพูดภาษาไทย เลย แม้กระทั้งรุ่นน้องคนไทยที่ไปเรียนที่นั่น สุวิทย์เป็นคนที่จะต้องนำรุ่นน้องไปแนะนำตัวกับเพื่อนแต่วันหลังจากแนะนำตัว เค้าจะบอกรุ่นน้องเสมอว่า “From Now On” เราจะพูดกันเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้นo ข้อคิดเรื่องภาษาที่สุวิทย์ได้จากการเรียนที่อเมริกา สุวิทย์บอกว่าแม้ใครจะมองว่า “กระแดะ” ไม่ยอมพูดภาษาไทย แต่สุวิทย์กลับมองว่า เมื่อพ่อแม่ส่งเงินให้เรามาเรียน ก็ต้องทำให้ได้ และทำให้ดีที่สุด จะสนใจอะไรเมื่อคนพูดไม่ได้จ่ายตังค์ให้เราเรียน สำเนียงภาษาอังกฤษที่ดีเยี่ยมของสุวิทย์ทำเอาคนอเมริกาเข้าใจ ว่าเค้าเกิดที่นี่ด้วยซ้ำ

หลังจบโรงเรียนทหาร ย้ายไปที่ Kentucky เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย สุวิทย์ยังทำงานควบคู่ไปด้วย สุวิทย์ทำทุกอย่าง เช่นงานแบกฟางในฟาร์ม เป็น Bagboy ใน Grocery Store เก็บรถเข็นตามลานจอดรถ กวาดหน้าร้าน แพ็คของ สุวิทย์เป็น Busboy ที่ร้านอาหาร Jerry’s เป็น Lab Technician, Technical Chemist จนได้เป็น Chief in Lab ซึ่งเงินเดือนสุดท้ายก็ไม่ใช่น้อยเลย และสุวิทย์ไม่เคยอายที่จะเล่าเรื่องราวการทำงานของเค้าให้คนอื่นฟัง มันกลับเป็นความภูมิใจ และอยากให้เยาวชนรุ่นหลังนำไปเป็นแบบอย่าง