6. เมืองนอก-บ้านนอก

จริงๆ แล้วในบางมุมของชีวิต ผมไม่คิดอยากกลับไทย สองจิตสองใจขัดแย้งกันอยู่ตลอดเวลา เพราะอยู่เมืองนอกสามารถทำงานหาเงินได้ดี มีเงินทองเหลือเก็บพอจะซื้อบ้านทั้งหลังเป็นของตัวเอง

ผมเจอบ้านหลังหนึ่ง กำลังปักป้ายขาย เห็นแล้วก็ชอบ เป็นบ้านสองชั้น มีเนื้อที่ส่วนกลางแยกต่างหาก หน้าบ้านปูสนามหญ้า มีชั้นใต้ดิน เขาขายในราคา 3.3 หมื่นเหรียญ สมัยก่อนถือว่าแพงพอสมควร

ผมไปทำเรื่องขอกู้เงินจากเครดิตยูเนียนในมหาวิทยาลัย เขาอนุมัติให้แล้ว แต่ตอนติดต่อไปขอรับเงิน โทรเช้า สาย บ่าย เย็น ย่ำแล้ว ก็ไม่มีคนรับ พอจะโทรไปประวิงเวลากับเจ้าของบ้าน คำตอบที่ได้คือ เพิ่งขายไปตะกี้นี้เอง

เราก็เลยแหม? เสียจังหวะแล้ว เอาไงดี กลับบ้านดีกว่า

ตอนหลังมานั่งคิดเสียดายเล่นๆ ถ้ายังอยู่ต่อ ตอนนี้เห็นทีได้เป็นผู้ว่าการรัฐ แข่งกับ อาร์โนลด์ ชวาเซเนกเกอร์ แล้วก็เป็นได้ ฮา ฮา

แต่อีกเหตุผลหนึ่งที่ผมเปลี่ยนใจอยากกลับบ้าน เป็นเพราะคุณพ่อคุณแม่ อยากให้กลับมาช่วยดูแลกิจการของที่บ้าน ธุรกิจโรงสีŽ ซึ่งนับวันก็กำลังรั่วไหล เต็มไปด้วยปัญหา

ตอนที่ซื้อบ้านไม่ได้ ผมก็เริ่มสงสัยตัวเองแล้วว่า ชีวิตนี้เขาคงลิขิตไว้แล้ว ไม่ให้ซื้อบ้านที่เมืองนอก แต่ให้กลับไปอยู่บ้านนอกแทน

คนก็สงสัยเหมือนกัน จากเมืองนอกตีตั๋วยาวไกลไปอยู่บ้านนอกเลย ไปอยู่ได้ไง??? เพราะไม่มีอะไรเลย

ตอนที่กลับมาอยู่เมืองไทยใหม่ๆ แรกๆ ก็มาคิดเหมือนกัน จะเปิดศูนย์แล็บในไทย แต่พอมานั่งคิดทบทวนไปมาหลายตลบ ธุรกิจที่บ้านก็มีอยู่แล้ว มาช่วยลดภาระที่บ้านดีกว่า

ผมอยากแบ่งเบาภาระพ่อแม่ ท่านสองคนอยู่ในวัยที่เกิน 50 เริ่มเหน็ดเหนื่อย ตรากตรำกับการทำงาน

ผมแทบไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเลย จากวัยเด็กก็กระโจนเข้าสู่วัยทำงาน แต่ประสบการณ์ชีวิตถือว่าสำคัญ หาจากที่ไหนไม่ได้

ที่ผ่านมาผมสัมผัสมาหมดแล้วทุกอย่าง คุณย่าสอนว่า ถ้าเจอปัญหาอุปสรรค ให้สวดมนต์แล้วอธิษฐานเอา ขอพรจากหลวงพ่อโอภาสี วัดบางมด

ให้ตั้งจิตอธิฐาน สุดท้ายให้มีสติ นึกถึงพระถึงเจ้าแล้วทุกอย่างจะดีเอง ย่าบอกอย่างนั้น แล้วก็จริงนะ

เวลาติดขัด เวลาเราทำอะไรไม่ราบรื่น ทุกอย่างสลายได้ในพริบตา ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

เวลาเราเจออะไรไม่สบายใจ มีปัญหา อึดอัดใจ เจออุปสรรค พอได้สวดมนต์ไหว้พระแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น เพราะเราตั้งสติได้ เกิดสมาธิ เมื่อเกิดสมาธิก็เกิดปัญญา

ถ้าเรามัวแต่หมกมุ่นกังวลกับปัญหา ปัญญาก็ไม่เกิด ให้ภาวนามากๆ แล้วทุกอย่างจะคลี่คลาย

ผมสวดมนต์ภาวนาทุกที่ทุกเวลา นึกขึ้นได้ ก็ทำ มีปัญหาก็ทำ ไม่มีปัญหาก็ทำ เราต้องทำใจให้สงบ กำหนดจิต หายใจเข้า พุทธŽ หายใจออก โธŽ

อยู่เขาสวนกวางผมทำงานทุกอย่าง ตั้งแต่กุลียันผู้จัดการ เพื่อให้เราได้เรียนรู้งานทั้งระบบ พอลูกน้องเห็นเราทำ เขารู้ว่าเรารู้จริง เข้าใจขั้นตอนการทำงาน เราเรียนรู้ตั้งแต่ปลายน้ำยันต้นน้ำ ต้นน้ำยันปลายน้ำ เราทำทุกอย่างให้ดีขึ้น และทำได้หมดทุกอย่าง

ความทรงจำในวัยเยาว์อีกอย่าง ที่ผมยังจำได้ดีคือ คุณย่าทำกับข้าวเก่งมาก ทั้งคาวหวาน คุณย่าท่านเป็นคนโบราณ ท่านนุ่งห่มโจงกระเบนจนกระทั่งวันสุดท้ายของชีวิตในวัยที่เกิน 100 ปี

แต่อาหารโปรดของผม กลับเป็นฝีมือคุณพ่อทำ พ่อผมชอบผัดถั่วฝักยาวใส่หมูสับ บางทีก็มีแกงหมูเทโพ ทำน้ำพริก น้ำยา แหม‚ช่างเป็นมื้อแสนอร่อยของผมเสียจริง

วิชาทำกับข้าว ผมเรียนรู้จากคุณย่าหลายเรื่อง อย่างเวลาทำเครื่องแกง ต้องปิ้งพริกแดงบางช้างสุพรรณหอม จะย่างกะปิให้หอมอร่อยต้องห่อใบตอง ย่างหอมย่างกระเทียม แล้วค่อยเอามาตำ

บางวันก็ทำข้าวต้มผัดไส้กล้วย เมื่อก่อนทำข้าวต้มผัด เอามาผัดกันจริงๆ ผัดกับกะทิใส่เกลือหอมติดจมูก แล้วเอามาห่อให้แน่น ผมชอบกินแบบครึ่งดิบครึ่งสุก ขนมหวานรสชาติจะดีต้องใส่เกลือนิดนึง ถือเป็นเคล็ดลับ

แต่ผมโตมาได้ เพราะคุณแม่ให้กินปลาทู ข้าวเหนียว ไข่เจียวใส่แม็กกี้เป็นอาหารหลัก ตอนอยู่อเมริกา ผมทำอาหารฝรั่งได้หลากหลาย แต่อาหารจานโปรดมากๆ กลับเป็นพะโล้

วิญญาณพ่อครัวที่อยู่ในตัว จากการเข้าครัวช่วยคุณย่า ตอนอยู่อเมริกาเมนูเก่งของผม จึงเป็นแกงหมูเทโพ กับต้มพะโล้

ผมมีหม้อหุงข้าวใบใหญ่ หุงข้าวรอไว้ วันแรกทุกอย่างกำลังอร่อยลิ้น ข้าวหม้อ แกงหม้อ พะโล้อีกหม้อ

พอวันที่สอง ข้าวเริ่มแข็ง ไม่เป็นไรพอกินได้ พอวันที่สามข้าวแข็งมากเข้า ต้องเอาไปผัดรวมกันทั้งแกง ทั้งพะโล้ สุดท้ายก็กินจนหมด ไม่มีเหลือ

ความรู้จักใช้เงินไม่เพียงติดตัวผม แต่ลูกสาวของผมทั้งสามคน ได้รับเอาแบบอย่างเรื่องนี้ของผมมาด้วย ลูกผมไม่ฟุ่มเฟือย กินอยู่ใช้จ่ายอย่างคนรู้จักคิดŽ เสื้อผ้าแบรนด์เนมก็ซื้อลดราคา ไม่ซื้อของแพง เขาทำกันเองโดยไม่ต้องบอก

ลูกผมไม่เคยขอของเล่น พอโตขึ้นมาก็ชอบช้อปปิ้งตลาดเปิดท้าย ซื้อหนักมือหน่อยก็แถวสวนจตุจักร ลูกบอกว่า ซื้อมาใส่สองสามครั้งก็คุ้มแล้ว ไม่ต้องซื้อตัวละพันสองพันมาให้เมื่อยตุ้ม ดูแล้วก็สวยไม่ต่างกัน

ทำเอาผมยิ้มแก้มปริ เออหนอ! ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

ผมว่าคนเป็นพ่อ คงไม่คาดหวังอะไรไปให้มากกว่า ลูกเป็นคนดีŽ แต่ลูกผมทั้งสามคน ไม่เพียงเป็นเด็กดี เค้าสร้างความภูมิใจให้คนเป็นพ่ออย่างผมเหลือล้น

ลูกสาวคนเล็กได้เกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทองจากธรรมศาสตร์ ส่วนคนที่สองจบรัฐศาสตร์จุฬาฯ เกียรตินิยมอันดับสอง แล้วไปต่อโทที่อังกฤษ

ขณะที่คนโตเรียนจบปริญญาตรีเกษตรศาสตร์ ลูกคนนี้บอกว่า ขอเรียนแค่พอหอมปากหอมคอ อย่างที่พ่อบอกเอาไว้ ได้แค่เกรด 2.5 ก็ดีใจแล้ว เขาอยากเป็นแอร์โฮสเตส แล้วก็ได้เป็นสมใจที่การบินไทย